گروه مشاوران کسب و کار کارفرمانیوز
کارفرمانیوز
شعرهاي شاپور احمدي
**انجمن مجله اتاقک**
مجتبی علیمی- تـــرانه
چرند و پرند
کافه ترانه
زنانه نويسي
کتاب کتیبه
ارسال ایمیل به مجله
علی قزل سوفلو
عضویت انجمن
شعرخانه
دانلود موزیک
فرح منصوری - ترانه سُرا
احمد شاملو
زندگینامه ها
ثبت دامنه
صفحات دیگر مجله
تبادل
لینک هوشمند
سایتهای دارای موضوع مرتبط با مجله برای تبادل
لینک ابتدا ما
را با عنوان
مجله الکترونیکی اتاقک
و آدرس
otaghack-site.tk
لینک
نمایید سپس
مشخصات لینک
خود را در زیر
نوشته . در صورت
وجود لینک ما در
سایت شما
لینکتان به طور
خودکار در سایت
ما قرار میگیرد.
تماتیکترین کاری که در جشنوارهء امسال شنیدم هیس دخترها فریاد نمیزنند ساختهء کارن همایونفر بود. موسیقی که لحظات بسیار خوبی را دارد و به معنای کلاسیکش موسیقی متن فیلم است. یک تم اصلی دارد که قطعات دیگر از دل آن بسط و گسترش پیدا کردهاند. هرگز ارتباط آهنگساز با آن تم اصلی قطع نشده مگر به ضرورت سکانسهای فیلم. مثل سکانسهای تهدیدهای مراد یا تعقیب و گریز در بندر.
همایونفر برای فیلمی که قصد ندارد یک ملودرام اشکانگیز باشد، موسیقی از جنس خودش نوشته. موسیقی این فیلم حجم بسیار بالایی دارد و در اغلب صحنههای حضور موجگونهای دارد. میرود و میآید، اوج میگیرد و پایین میآید، اما هست. موسیقی هیس... قرار نیست که کمک به اشکانگیز شدن و سانتیمانتال شدن آن بکند بلکه بیشتر موسیقی است که به لایههای عمیقتر درد و رنج شخصیت اصلی قصه "شیرین" پرداخته. تم اصلی موسیقی برای شخصیت اصلی و فریادهای فروخوردهای که او طی این سالها داشته است نوشته شده. از این حیث ما با اثر موسیقایی شخصیتپردازانهای طرف هستیم که خیلی کاری به موقعیتهای مختلفی که در فیلم از آنها صحبت میشود ندارد. تنها دغدغهای که این موسیقی دارد، شیرین است و در هر حالتی افکار و دلشورهها و سرنوشت او را دنبال میکند. همین میشود که در صحنهء پایانی که شیرین بالاخره در راه رفتن پای چوبهء دار فریاد میکشد، موسیقی صدایش را به سقف آسمان نمیچسباند، بلکه برعکس به همان روال عادی اوج و فرودهایی که دارد میپردازد. آنقدر آهنگساز گوش شنوندهاش را با حرفهای نگفتهء شخصیت اصلی پر کرده است و آنقدر در طول فیلم سعی کرده که به این فرض اولیه پایبند باشد که گوش مخاطب کاملا برای شنیدن فریاد شیرین آماده شده است. چنین برخوردی را در صحنهء گریهء رقتآور شیرین هم میبینیم. موسیقی کاملا قطع میشود تا صدای گریهء او شنیده شود.
اگر از این زاویه به موسیقی هیس... نگاه کنیم، با یک مهندسی موسیقایی مواجه میشویم، چه از نظر انتخاب سکانسها و چه از نظر اوجهای موسیقایی. شاید هر آهنگساز دیگری بود، اصرار به گنجاندن موسیقیاش در صحنههای احساسی فیلم هم داشت و برای گرفتن قطره اشکی، دست به هرکاری میزد. از این حیث موسیقی هیس... اثری است قابل احترام.
با این حال موسیقی این فیلم میتوانست تم قویتر، زیباتر و بیادماندنیتری داشته باشد. در این صورت شک ندارم که قابلیت ماندگاری بالایی پیدا میکرد. اما ظاهرا تکنیک به احساس چربیده و نتیجهاش همین موسیقیای شده که میشنوید. به هر روی خوشحالم که موسیقی هیس... کاندید دریافت سیمرغ بلورین بهترین موسیقی فیلم شد، چرا که از میان آثاری که در جشنوارهء امسال شنیدم یکی از بهترینها بود.
نظرات شما عزیزان: